ZHP

Obóz Przebrno

29 lipca każdy z harcerzy dojechał do Sandomierza, by o 21 wyruszyć w drogę do Przebrna. Trasa przeminęła szybko i bez żadnych zbędnych komplikacji. Zatrzymywaliśmy się tylko na stacjach, gdzie piliśmy przepyszne herbatki. Wreszcie znaleźliśmy się na mierzei wiślanej. Gdy przybyliśmy do obozu, poprzedni turnus zrobił nam bramę, przez którą i tak się przedostałyśmy ;).
            Nasz skład z Annopola przedstawiał się tak: dh. Ewa i dh. Jola oraz harcerki i zuszki: Zuzka, Daria, Pati, Pamela, Olga, Aga, Agacia, Karolina i Natalka.
            Gdy już się rozpakowaliśmy był już wieczór, ale nie szaleliśmy w nocy, bo każdy zasnął po męczącej podróży. Kolejne dni mijały nam przy przeróżnych zabawach typu: Familiada, Cyrk, Konkurs Obozowej Piosenki, Reklamy Obozowej, Wesołe zawody i tak dalej.
            W pierwszym tygodniu na naszym obozie gościła orkiestra, która niestety budziła nas
o porze wręcz pogańskiej (8:00). W drugiej części naszego obozu zawitali do nas sportowcy z Sandomierza. Nie trzeba mówić co się tam działo :]. Zorganizowali nam dużo wycieczek, których głównym zadaniem było trwonienie kasy, a pojechaliśmy m.in. Do Gdańska, Sopotu (byliśmy w Operze Leśnej), Malborka nocą oraz kilka wypadów do Krynicy Morskiej.
            Każdy namiot miał swojego opiekuna i dwie służby w ciągu dwóch tygodni. My mieliśmy (namiot 5) dręczycielkę Paulinkę :D, a na wartach oprócz mycia po innych tacek, zanoszenia ciężkich baniaków z wodą i płynem, przynoszenia papieru toaletowego mieliśmy sporo atrakcji i gości (lisa, kilku sportowców, 2 facetów z kuchni, którzy na 15 minut zniknęli w ciemnościach... oraz dwie młode i piękne kadrowiczki: Paulinę i Izę).
            Wszystko dobre co się kończy, czyli 12 sierpnia wygonili nas z naszego kochanego obozu, do którego się przyzwyczailiśmy :P, by o 8 nad ranem być w Sandomierzu. Pożegnaliśmy się z kim trzeba było i rozjechaliśmy się do domów (z normalną łazienką!). Ale nie bójcie się!: za rok też tam będziemy.



A tu harcerze uczcili rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego.




Nie ma jak integracja z innymi państwami ;), Ukraińcy byli bardzo komunikatywni, ale jedynym ich błędem
było zawalenie naszego namiotu...



No i znowu nasi wschodni sąsiedzi się wykazali, zrobili rzeźbę z pisaku, która potem była jedną z najlepszych.



Na I planie harcerki z Annopola oraz kilka harcerzy z Sandomierza.